Saturday, July 28, 2007

Kwentong First Time

Kailan ba ang first time mo? Yung una kang namulat sa katotohanan ng kalibugan?

I first started mga highschool… pano ba namumulat sa mga ganitong bagay ang mga bata diba? VHS… yeah… VHS… Not any porn website… not the Internet (ilan kaya ang mga matang na-devirginize ng internet?) VHS, hindi pa yun ganun ka-accessible, at hindi ka bibili ng tabloid ng merong mga hubad na babae dahil tutuksuhin kang malibog! Mas ok na yung mga lima hanggang pito kayo, sa bahay ng barkada mo… at least pag nagkatuksuhan pare-pareho kayo… pare-pareho kayong malilibog.

Eto na nga! Pa-curious effect… parang lesson lang sa biology…

Nung una kong nakita yung mga actors parang wala lang… Napaka simple lang ng mga linya nila… pansin mo? “yeah… hello” lang malamang ang matatandaan mo pero ayun na!

Unang reaction… “P@#!$! ganun pala yun!”, meron ding “yuck!” sabay lunok ng laway… kasama ako sa tahimik lang at nag-iisip ng malalim, di makapaniwala sa nakikita…

Una kang makakita ng etits na pinapasok sa keps! Iba ang dating, Shit talaga! Yung babae dinidilaan yung etits ng lalaki o kaya naman lalaki ang humihimod sa pekpek ng babae… Hindi mo maiimagine! Maiimagine mo siguro kung masarap bay un o kung ano…Masarap nga kaya? Sabay lalabasan yung lalaki sa mukha nung babae… wow…

Hindi ko natagalan yung movie… parang hindi ko kaya… parang iba ang nararamdaman ko… masyadong mainit na di mo maintindihan… lumabas ako para magpahangin at di na bumalik sa panonood… alas tres ng tanghali, siguro mainit nga lang talaga ang hapon kaya ganun…

Katulad ng karaniwang hapon… Naglaro kasama ng kaedad na bata… nakakalimutan ko yung pinanood ko habang naglalaro ng tumbang preso at habulan, pero pagnahihinto ako at nakakapagisip, parang nakikita ko sya ng malinaw!

Kaya nung gabi na at patulog na… hindi ako makaidlip… pag napapapikit ako, iba ang nararamdaman ko.. yung na pala yung libog! Napapunta ako sa banyo nun… kahit hindi naman ako natatae… Paghawak ko sa etits ko ilang taas baba lang… para akong nawalan ng ulirat… unang bate… unang nilabasan.. para akong hinimatay… nakatulog ako agad ng mahimbing katapos non…

At dun pala sa unang yun… pagnamulat ka… dun magsisimula ang lahat… Wo!

Simula ng Pagnanasa

Mangilan-ngilan lang talaga ang nakikita kong blog na nagco-cover ng ganitong klaseng topic… sabagay mas maganda nga namang pag-usapan yung masasayang bagay diba? (Pero diba masaya rin naman to?). Masaya rin yung part ng bloggging kung san puede mong tirahin ( and I meant rants and pun intentions) ang napakaraming bagay sa mundo…

And you don’t even have to become anonymous…

To whom would you share your deepest secrets and desires? I doubt you would even share it, talk about it even… but being anonymous, I guess it can strike a thought or two…

Sex…

Kailan ba ako namulat?

I started like most average guys did… Watching porn with curious neighborhood kids, wala yung magulang sa bahay, nasa out of town siguro… VHS tapes pa non, ang closest porn source eh tabloids, at hindi ko na kailangang mag-enumerate ng mga tabloids.

Unlike ngayon… Internet is for porn nga daw diba? Haha… Wala naman akong porn stash na umaabot ng 20 or 30Gig… mga 2Gig pa lang….

After watching my first porn, I felt weird the whole day… I can’t think well, everytime I would close my eyes its there… and that night I first masturbated… and immediately the weird feeling, its gone… parang may pinakawalan kang ewan at gusto mo nang matulog agad…

Nung una… curious ka, inosente… pero after one-two hours ng panonood… hindi na curiosity yon… Libog na! and from there it would hit you…

Some person hide it good, some person handle it well, some person become loose and really lose it… Some enjoys it casually without making a reputation… and some person you can’t even imagine would harbor such thoughts…

And that’s the part where you enjoy anonymity… We all have our “regular” lives… and its an open secret, but when we talk desires of lust… ibang usapan yun…

I have stories to tell… and adventures to reminisce, it might not be as good or as yours, might not even be worth telling. Telling how ridiculous it is can be such a rush…

Usapang libog… hormone rages… seeking for a cure? I somehow do, pero may gamot ba dun? Think theres none… I don’t think I’m really searching anyway…